Podstawowe formy zaimka osobowego w języku portugalskim to:

EU / NÓS – zaimki przedstawiające w sposób umowny „mówiącego”;

TU / VÓS / VOCE / VOCES – przedstawiające „tego, do kogo się mówi”;

ELA / ELE / ELAS / ELES – przedstawiające „tego o kim się mówi”.

Podane formy zaimka osobowego występują w roli podmiotu. Warto jednak zauważyć, że w języku portugalskim najczęściej pomijamy podmiot zaimkowy stojący przed głównym czasownikiem w zdaniu, Mówimy np.:

Trabalho nos Correios,

a nie (*) Eu trabalho nos Correios. - Pracuję na poczcie.

Zaimek nie zanika jedynie wówczas, gdy w zdaniu jest więcej niż jeden podmiot lub gdy istnieje możliwość wystąpienia dwuznaczności, np.:

O Mário e eu gostamos de ir ao cinema.

• Mario i ja lubimy chodzić do kina.

O Mário foi ver um filme enquanto eu estava a passear.

• Mario poszedł obejrzeć film, podczas gdy ja spacerowałam.

Zaimek osobowy często występuje samodzielnie, np. jako równoważnik zdania:

• Qem é que comeu o bolo – Eu.

• Kto zjadł ciastko? - Ja.

Jest również obecny w porównaniach, np.

Sou melhor aluno do que tu. - Jestem lepszym uczniem niż ty.

Zaimek osobowy posiada formy słabe, dopełnieniowe: