BETA

Rzymianie, którzy dotarli tam w 218 r. p.n.e., nazwali cały półwysep Hispania, ale region pomiędzy rzekami Douro i Tagus został nazwany Lusitania, gdyż żyli tam Celtowie iberyjscy. Kiedy Imperium Rzymskie upadło, Hispania była najeżdżana przez ludy germańskie, potem w 711 r. przez arabów z Północnej Afryki. Dopiero walka chrześcijańskich królów północy rozpoczęta na początku 11 wieku umożliwiła długi proces, kiedy Portucale, małe królestwo Leon i Castile, zadeklarowało niepodległość z jej pierwszym królem Afonso Henriques.

Nowe królestwo rozrosło się o Algarve i portugalscy żeglarze zaczęli odkrywać afrykańskie wybrzeże oraz Atlantyk. Złoty Wiek Portugalii osiągnął szczyt za panowania Manuela I, kiedy to Vasco da Gama odbył podróż do Indii w 1498r. i kiedy odkryto Brazylię w 1500r. Zachodni handel przyniósł bogactwo, ale militarna porażka w Maroko znaczyła, iż ta perspektywa była krótka. Inwazja Hiszpanii w 1580 r., przyniosła panowanie hiszpańskich królów przez następne 60 lat.
            Kiedy Portugalia odzyskała niepodległość, świetność przyniosło jej odkrycie złota w Brazylii. W drugiej połowie osiemnastego wieku, premier Marques de Pombal rozpoczął proces unowocześniania państwa oraz ograniczenia wpływu kościoła na sprawy państwa. Jednak inwazja Napoleona w 1807 r. i utrata Brazylii w 1825 r. wyjawiła i podzieliła nastroje Portugalczyków. Później, walka o władzę między absolutystami i konstytucjonalistami osłabiła państwo i pomimo okresu stabilności od 1850 r. - kryzys długu pogarszał się. W 1910 roku, rewolucja republikanów spowodowała upadek monarchii.
            Stan gospodarki pogarszał się do zamachu stanu w 1926r. i wprowadzenia dyktatury Antonio Salazara, który rządził od 1928 do 1968 roku. „Goździkowa Rewolucja” i koniec dyktatury w 1974 r. przywróciła demokracje w 1976r. Uszczuplona gospodarka Portugalii została stopniowo restrukturyzowana, dzięki napływającym funduszom po przystąpieniu do Unii Europejskiej w 1986r.