|
|
|
Muzyka portugalska |
 |
 |
|
Już w XIII wieku na dworze królów portugalskich pojawiali się trubadurzy czyli poeci i muzycy lokalni wywodzący się z południa Francji. Kilka wieków później Portugalia opanowana była głównie przez kompozytorów szkoły flamandzkiej takich jak D. de Goes czy M. Cardoso. Jednak dopiero XVII wiek przyniósł rozkwit twórczości muzycznej za sprawą przedstawicieli tzw. szkoły z Evory: J. L. Rebello, F. de Magalhaesa, D. Lobo i M. Mendesa.
|
|
Kino portugalskie |
|
|
|
Kino portugalskie nie należy do bardzo popularnych w naszym kraju. Prawdopodobnie większość ludzi nie potrafiłaby wymienić żadnego tytułu, ani jednego reżysera czy aktora. Nie jest to niczym zaskakującym w czasach gdy prym wiodą filmy z USA, Wielkiej Brytanii, Francji czy Włoch. Nawet hinduski Bollywood wybił się z tłumu i skutecznie promuje przynajmniej niektóre ze swoich filmów. Niemniej jednak nie oznacza to, że Portugalczycy nie mają się czym pochwalić.
|
|
Kultura Portugalii |
|
|
 Kultura Portugalii jest bardzo bogata. Wielu ludzi powtarza, że kraj ten można porównać do fado – gatunku muzycznego zapoczątkowanego w XIX wieku. Na pierwszy rzut oka jest smutna i nostalgiczna, ale przy bliższym poznaniu staje się żywiołowa. Odzwierciedla to zachowania ludzi z południa, ich brak pośpiechu, luźne i spokojne podejście do życia.
|
|
Literatura portugalska |
|
|
 Już w średniowieczu rozwijała się liryka galicyjsko-portugalska czy romanse rycerskie, a najpopularniejszym ich przykładem jest Amadis de Gaula (choć rzeczywiste pochodzenie jest sporne) znany już w XIV wieku. Znaczenia zaczynały także nabierać opisy podróży czy kroniki związane z odkryciami geograficznymi.
|
|
Fado |
|
|
|
 Fado w dosłownym tłumaczeniu znaczy tyle co los, przeznaczenie. Są to pieśni o charakterze bluesowym. Opowiadają one zazwyczaj o historiach niespełnionej miłości, tragicznym losie ludzkim oraz zwykłych przyziemnych sprawach.
|
|
|
|
|
|
