Ich historia sięga ponad dwóch wieków. Są one śpiewane wieczorami w tak zwanych „lokalach fado”, czyli tawernach i kawiarenkach. Utwory te wykonuje zazwyczaj wokalista w towarzystwie dwóch gitarzystów. Są oni ubrani na czarno, a kobiety mają zwyczaj zarzucania czarnego szalu na szyję. Pochodzenie pieśni tych nie jest do końca wyjaśnione. Istnieje bowiem kilka hipotez na ten temat. Jedna z nich mówi o narodzinach tego portugalskiego bluesa na plantacjach, gdzie niewolnicy śpiewali smutne piosenki. Inna wskazuje natomiast na rozwój już w średniowieczu, gdzie były śpiewane przez wędrownych śpiewaków, tak zwanych bardów. Fado stało się symbolem i znakiem rozpoznawczym Portugalii.